Gdzie znajdują się Calanchi di Pisticci i jak tam dojechać

Pisticci Calanchi, dziwne miejsce, które nie każdemu przypadnie do gustu, znajdują się ok. 20 min samochodem od Craco.

Oczywiście w takich rejonach  Bazylikaty najlepiej jest użyć GPS. I nie przejmuj się, gdy wywiedzie Cię on w szczere pole – dojazd do calanchi to właśnie takie bezdroża. Najlepiej wybrać się tam w słoneczny/suchy dzień, bo po deszczu wyprawa grozi zakopaniem się w błocie.

Czym są Pisticci Calanchi?

Pisticci to miasto, a calanchi to wysokie na kilkanaście metrów łyse wzgórza gliniastej gleby. Łyse – bo z rzadka je cokolwiek porasta. Rośliny wprawdzie tam są, ale tylko w niższych partiach górek. No i gdzieniegdzie wystają z dziur. Cała gliniana formacja jest zabawna – zmienia się mniej lub bardziej po każdym silnym deszczu lub wietrze.

Wzgórza są żółtawe, suche i spękane, a każde z nich przybierało specyficzny, zależny od stanu erozji, kształt. Niektóre, te bardziej pokruszone, mają na czubkach grzywki z trawy i w promieniach zachodzącego słońca do złudzenia przypominają czekające na przebudzenie, źle uczesane olbrzymy. Można się tam poczuć jak liliput, który przypadkowo dostał się do innego świata.

Czy można chodzić po Pisticci Calanchi? Bezpieczeństwo i praktyczne wskazówki

Tak. Są tam ścieżki, niekoniecznie bardzo widoczne, ale warto się nimi przejść, bo widok z glinek jest fajny. Możesz wdrapać się na górę formacji, ale w tym wypadku zalecałabym ostrożność.

Po pierwsze, wszystkie góry są łyse, nie ma się więc czego złapać przy wchodzeniu czy schodzeniu. Po drugie, niektóre są bardzo strome i trzeba zjeżdżać na tyłku. Po trzecie, i zapewne najważniejsze, glina się kruszy i zapada, i w pagórkach powstają dziury. Te na dole pagórków nie są głębokie, ale mimo to nie jest fajnie wpaść w taki otwór. A że wzgórza są puste w środku, to im wyżej, tym głębsze dziury. Poza tym trudno stwierdzić, gdzie warstwa gliny jest twarda i można bez obawy stawiać stopy, a gdzie cienka i zrobi nam niemiłą niespodziankę, zapadając się pod naszym ciężarem.

Dlatego też, jeżeli zamierzacie wdrapywać się na gliniane góry, róbcie to z głową. Można też po prostu zatrzymać się niżej, u podnóża, i stamtąd podziwiać bardzo ładną panoramę. Jak tam byliśmy, właśnie doły były oblegane przez grupę fotografów. My poszliśmy dalej i znacznie wyżej, gdzie nie było ani jednej osoby, ale za to sporo dziur.

Widoki z Pisticci Calanchi – czy warto się wspinać?

Mi ta nietuzinkowa formacja się podoba. Weszłam dość wysoko na wzgórza, ale duża ilość otworów zniechęciła mnie do dalszej wspinaczki. Zjechałam więc wdzięcznie na tyłku na niższy poziom, usiadłam na jednym ze wzniesień, podziwiając widok i czekając na ożywienie glinianych olbrzymów pod wpływem promieni zachodzącego słońca.

Co zobaczyć w okolicy: Craco i inne atrakcje Basilicaty

Pisticci Calanchi przyciąga wszelkiej maści artystów, którzy przez 4 dni festiwalu La Luna e i Calanchi, przez 24 h/dobę, grają, śpiewają, tańczą, malują itp. Prawdopodobnie jest to całkiem fajna impreza. Poza tym w czasie festiwalu można z przewodnikiem wędrować po pagórkach, więc bez wpadania w dziury.
A niegustującym w festiwalach rozmiar i ukształtowanie terenu pozwala na motocross, jazdę konną czy poszalenie na rowerach górskich.